|
Urodziła się
2.07. 1923 w Kórniku koło Poznania. W latach 1945-1948
studiowała polonistykę i socjologię na Uniwersytecie
Jagiellońskim.
Związana z "Życiem Literackim" do 1981. W latach 1953-1966 kierowała
działem poezji, a od roku 1960 Poczta literacką, opublikowała
także cykl felietonów Lektury nadobowiązkowe. W 1978 podpisała
deklarację założycielską niezależnego Towarzystwa Kursów
Naukowych, współorganizowała SPP. Laureatka wielu nagród m.in.
Fundacji im. Jurzykowskiego (1964), im. J. W. Goethego (1991),
im. J. G. Herdera (1995), i najważniejszej, będącej
ukoronowaniem jej twórczości, Nagrody
Nobla w dziedzinie literatury. |
|
DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ
Debiutowała zbiorkami poezji socrealistycznej Dlatego
żyjemy (1952) i Pytania zadawane sobie (1954). Poza
tymi pierwszymi utworami podporządkowanymi ideologii, pisała
utwory filozoficzne.
Zasadniczą cechą tej poezji jest prostota i
wyrazistość w opisie konkretu detali codziennej egzystencji,
zdarzeń i przedmiotów, a jednocześnie kunsztowność i finezja
intelektualna. Poetka operuje paradoksem, ironia,, autoironią,
dąży do uchwycenia skomplikowanej sytuacji człowieka
współczesnego.
Bardzo często pojawia się wątek zdumienia
nad istnieniem tego, co - na pozór - logiczne i racjonalnie
niemożliwe. To poezja wyrażająca radość z powodu odkrywania
bytów kruchych i skazanych na zagładę, a jednak istniejących.
Po odwilży w
roku 1957 opublikowała Wołanie do Yeti, następne tomiki
to Sól (1962), Sto pociech (1967), Wszelki
wypadek (1972), Wielka liczba (1976), Ludzie na
moście (1986), Koniec i początek (1993), Chwila
(2002) oraz wiele wyborów m. in. Wiersze wybrane
(1964), Poezje (1970), Wybór wierszy (1979),
Widok z ziarnkiem piasku. 103 wiersze (1996), Wiersze
wybrane (2000).
Ponadto w
dorobku pisarki znalazły się zbiory felietonów Lektury
nadobowiązkowe (1973, 1976, 1992, 1996) oraz przekłady
poezji francuskiej m. in. A. d'Aubgne czy Ch. Baudelaire.
|
