|
DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PRZED 1939
Debiutował w roku 1901 tomem Sny o potędze. W okresie
Młodej Polski wydał następujące zbiory: poemat Mistrz
Twardowski (1902), Dzień duszy (1903), Ptakom
niebieskim (1905), Gałąź kwitnąca (1908),
Uśmiechy godzin (1910), W cieniu miecza (1911),
Łabędź i lira (1914), Siew doli (1916), Tęcza
łez i krwi (1918). W zbiorach tych poeta wyraża
optymistyczną pochwałę bytu pomimo istniejącego zła i
cierpienia oraz poszukiwanie równowagi duchowej, harmonii i
piękna otaczającej rzeczywistości.
Mniejsze znaczenie w twórczości poety mają
wydane dramaty: Skarb (1904), Godiwa (1906),
Igrzysko (1909), Wawrzyny (1912), To samo
(1912), Południca (1920), podejmujące problematykę
filozoficzną.
W latach międzywojennych publikuje
następujące zbiory: Ścieżki polne (1919), Szumiąca
muszla (1921), Żywiąc się w locie (1922), Ucho
igielne (1927), Wysokie drzewa (1932), Barwa
miodu (1936). Autor podejmuje w nich nieco inny zakres
tematów, niż w twórczości wcześniejszej, pojawiają się motywy
zwykłego, codziennego życia oraz powszechnej rzeczywistości
wiejskiej. Dominuje jednak polski krajobraz przyrodniczy.
W rozległym dorobku translatorskim poety,
znajdują się teksty literackie i filozoficzne, pochodzące z
różnych epok, od starożytności do współczesności. Jest również
autorem tomu Lirycy francuscy (1924) i monograficznej
książki Michał Anioł (1934) Opracował ponadto wybory
wierszy Jerzego Lieberta (1934), Jana Kasprowicza
(1938).
LATA PO 1945
Po wojnie
Staff opracował wybór wierszy Bolesława Leśmiana (1946)
oraz wydał własne zbiory: Martwa pogoda (1946),
Wiklina (1954) w których zawiera swoje doświadczenia i
rozterki moralne z okresu okupacji. Klasyczną dotychczasową
formę poezji, zastępuje nowoczesny wiersz wolny, zbliżony do
szkicu lub notatki poetyckiej. Pośmiertnie ukazuje się tom
Dziewięć muz (1958). |
