Po książkach dla młodzieży Chłopiec z Salskich stepów (1948) i Archipelagu ludzi odzyskanych (1950), będącymi powieściami przygodowo-edukacyjnymi, w roku 1952 wydał najgłośniejszy ze swoich utworów: powieść Pamiątka z Celulozy. Jej akcja umiejscowiona jest w realiach społecznych dwudziestolecia międzywojennego, w środowisku robotniczym fabryki papieru we Włocławku.

Później była powieść Leśne morze (1960) usytuowana w scenerii mandżurskiej, łącząca motywy przygodowe, polityczne i przyrodnicze. Powieść Żywe wiązanie (1966), opowiadania Rozmowa w sadzie piątego sierpnia (1978) i O chłopcu z bardzo starej fotografii (1984) poświęcił postaci i działalności Janusza Korczaka.

Książki wydane po roku 1980 to: tom opowiadań Za Opiwardą, za siódmą rzeką... (1985), Wzgórze błękitnego snu (1986) w której na tle historycznym (przed pierwszą wojną świtową) naszkicowana jest historia polskiego zesłańca. Natomiast opublikowana w paryskim Instytucie Literackim książka Zostało z uczty bogów (1985) jest powieścią edukacyjną z autentycznymi wspomnieniami autora. Treścią tej interesującej książki jest opis pobytu w Rosji, konfrontacja doświadczeń rewolucji rosyjskiej zdeterminowanych przez początkową fascynację, a później rozczarowanie, próbę odtworzenia własnej postawy wobec dziejących się tam wydarzeń.