|
DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PRZED 1939
Debiutował jako poeta w roku 1915 wierszem Lilith w
kijowskim piśmie „Pióro”. W dwudziestoleciu
międzywojennym wydał szereg pozycji poetyckich; zbiór
Oktostychy (1919), Dionizje (1922), Kasydy
zakończone siedmioma wierszami (1925), Księga dnia i
księga nocy (1929), Powrót do Europy (1931) oraz
cykl wierszy opisowych Lato 1932 (1933) i tom Inne
życie (1938).
Jako prozaik napisał kilkadziesiąt
opowiadań i kilka powieści. Pierwsze utwory mieszczące się w
konwencji prozy poetyckiej Zenobia Palmura (1920),
Legendy i Demeter (1921), Ucieczka do Bagdadu
(1923), Wieczór u Abdona (1923) i Siedem bogatych
miast nieśmiertelnego Kościeja (1924), Zmowa mężczyzn
(1930), Pasje błędomierskie (1938) podejmują
problem piękna i sztuki. Autobiograficzny charakter mają
powieści; Hilary, syn buchaltera (1923) oraz Księżyc
wschodzi (1925) i nowele: Panny z Wilka (1933),
Młyn nad Utratą (1936), Dwa opowiadania (1938).
LATA PO 1945
Do obszernego dorobku nowel doszły opowiadania: Nowa miłość
i inne opowiadania (1946), Ucieczka Felka Okonia
(1954), Opowieści zasłyszane (1954), Tatarak i inne
opowiadania (1960), Kochankowie z Marony (1961),
Heydenreich. Cienie (1964), O psach, kotach i diabłach
(1968), Opowiadania muzyczne (1971), Ogrody
(1974), Zarudzie (1976).
Najsłynniejszą powieścią pisarza jest trzytomowa powieść
epicka Sława i chwała (1956-1962), w której w szerokim
tle historycznym rewolucji rosyjskiej i dwóch wojen światowych
pokazuje losy bohaterów reprezentujących różne środowiska
społeczne, zwłaszcza XX-wieczne dzieje inteligencji
pochodzenia ziemiańskiego.
J. Iwaszkiewicz uprawiał również różne
odmiany eseju, głównie eseistyki podróżniczej; Pejzarze
sentymentalne (1926), Listy z podróży do Ameryki
Południowej (1954), Książka o Sycylii (1956),
Gniazdo łabędzi. Szkice z Dani (1962), Petersburg
(1976), Podróże do Polski (1977) oraz Podróż do
Włoch (1977).
Jako dramaturg wydał: Kochankowie z
Werony (1928), Lato w Nohant (1936), Maskarada
(1938), Gospodarstwo (1947), Odbudowa Błędomierza
(1951), Wesele pana Balzaka (1959), Kosmogonia
(1966). |