|
DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ
Wydał kilka tomów opowiadań m.in. "WIRÓWKA NONSENSU",
"NOWY TANIEC LA-BA-DA", "POLOWANIE NA MUCHY",
"RAPORT PIŁATA", "MY SWEET RASKOLNIKOW", "CORAZ
TRUDNIEJ KOCHAĆ", "ROSE CAFE". Ponadto dwa tomy
felietonów "W NOCY GORZEJ WIDAĆ", "POWRÓT HRABIEGO
MONTE CHRISTO", i dwie powieści "MOC TRUCHLEJE" -
opowieść o wydarzeniach w Stoczni Gdańskiej w czasie
sierpniowego strajku widziana oczami prymitywnego robotnika,
nieświadomego konfidenta policji, który stracił umiejętność
odróżniania dobra od zła oraz wydany w 2001 roku "OSTATNI
CIEĆ".
"MOC TRUCHLEJE" zatrzymana przez
cenzurę, ukazała się najpierw w wydawnictwie podziemnym a
następnie w Francji, Anglii, Niemczech, Szwajcarii, Grecji,
Turcji, i Stanach Zjednoczonych. "OSTATNI CIEĆ" to
rozgrywająca się w zamku wielkiego amerykańskiego designera i
napisana z ponurym humorem opowieść o postępującym zidioceniu
i szaleństwie naszego świata W roku 1996 wydawnictwo B.G.W.
wydało 1200 stronicową książkę zawierająca prawie wszystkie
utwory Głowackiego.
LATA PO 1980
Światowy sukces przyniosły Głowackiemu sztuki teatralne. W
grudniu 81 roku, na kilka dni przed wprowadzeniem w Polsce
stanu wojennego, Głowacki wyjechał do Londynu na premierę
sztuki "KOPCIUCH" w Royal Court Theatre. W 1984
r. sztuka wystawiona przez jeden z najlepszych nowojorskich
teatrów, Joseph Papp Public Theatre, rozpoczęła
triumfalną drogę Głowackiego po teatrach całego świata. Jego
sztuki grane są od Nowego Jorku, Los Angeles, Las Vegas,
Toronto, Londynu, Marsylii, Sydney i Bonn po Pragę, Warszawę,
Moskwę, Petersburg, Dagestan, Seul i Tajpej.
Tragifarsa "FORTYNBRAS SIĘ UPIŁ" - opowieść o
wydarzeniach na dworze Hamleta, opowiedziana z norweskiego
punktu widzenia, była pierwsza sztuka napisana przez
Głowackiego w USA. Wystawiano ją m.in. w Londynie, Los
Angeles, Sarajewie, Moskwie, Krakowie i nowojorskim Actors’
Studio.
"POLOWANIE NA KARALUCHY", smuto-śmieszna opowieść o
parze polskich emigrantów przegadujących bezsenne noce w
najbiedniejszej części Manhattanu została wystawiona w
ponad 50 teatrach amerykańskich i wielu europejskich ( w
przedstawieniu francuskim główną rolę grał Jean Louis
Trintignant), przenosząc Głowackiemu wiele nagród m.in.
National Endowment for the Arts, nagrodę Guggenheima, nagrodę
Stowarzyszenia Amerykańskich Krytyków Teatralnych w USA, i
Hollywood Drama-Logue Critics Award. Dwa monologi ze sztuki
weszły do antologii "SOLO-NAJLEPSZE MONOLOGI", wydanej
przez Applause. "POLOWANIE NA KARALUCHY" zostało wydane
przez Samuela Frencha, a także w zbiorze sztuk Głowackiego
(razem z "Kopciuchem" i "Fortynbras się upił")
przez Northwestern University Press.
Tragikomedia "ANTYGONA W NOWYM JORKU", opowieść o
trójce bezdomnych, Polaku, Rosjaninie i Portorykance
przeżywających chwile miłości, nadziei i rozpaczy w
nowojorskim Tompkins Square Park, została napisana na
zamówienie waszyngtońskiego teatru Arena Stage. Następnie
została wystawiona w Pradze, Petersburgu, Bonn, Yale Repertory,
Atlancie, Nowym Jorku, (Vineyard Theatre), Mexico City,
Chorwacji, Litwie, Estonii, i Paryżu (gdzie otrzymała nagrodę
‘Le Baladin’ i nagrodę studentów Sorbonny dla najlepszej
sztuki roku w Paryżu Sztuka zostala przetłumaczoną na ponad 20
języków i uznana przez tygodnik TIME, podobnie jak
“Polowanie na karaluchy” za jedną z dziesięciu najlepszych
sztuk roku.
Najnowsza sztuka Głowackiego, gorzka komedia "CZWARTA
SIOSTRA", będąca ironiczną aluzją do "Trzech Sióstr"
jest opowieścią o kilku przygnębiających krokach jakie
świat zrobił od czasu kiedy przyglądał mu się Czechow.
Prapremiera odbyła się w tym samym czasie we Wrocławiu i
Warszawie. Sztuka została wystawiona w ośmiu krajach i dostała
pierwsza nagrodę na międzynarodowym festiwalu teatralnym w
Dubrowniku.
Krótka sztuka Głowackiego, "HOME SECTION" wystawiona po
raz pierwszy przez McCarter Theatre w Princeton, została
wydrukowana w antologii "Najlepsze Amerykańskie sztuki
’95-’96" wydanej przez Applause.
Głowacki jest także autorem kilku zrealizowanych scenariuszy
filmowych. "REJSU I PSYCHODRAMY", "POLOWANIE NA
MUCHY", "TRZEBA ZABIĆ TĘ MIŁOŚĆ", oraz “No
Smoking Section”. A scenariusz "HAIRDO" zdobył w
roku 1999 główną nagrodę, Tony Cox Award na festiwalu filmowym
Nantucket w Stanach Zjednoczonych. W 2001 roku, razem z Emirem
Kusturica i Dusanem Kovacevicem napisał scenariusz do filmu
"NOS".
|