JAN BRZECHWA

Urodził się 15.08.1898 roku w Żmerynce na Podolu. Prawdziwe nazwisko Jan Wiktor Leśmian. Podjął studia medyczne w Kazaniu, następnie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1920-21 wziął udział jako ochotnik w wojnie polsko-radzieckiej. Z wykształcenia - prawnik specjalista w dziedzinie prawa autorskiego, z zamiłowania - poeta, satyryk, tłumacz, autor popularnych utworów dla dzieci. Stryjeczny brat Bolesława Leśmiana, który jednak nie uznawał jego twórczości za prawdziwą literaturę.

Zawodowo pracował jako radca prawny, zajmując się ochroną praw autorskich, w latach 1924-39 w Związku Artystów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS), w latach 1945-48 w Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” i ponownie w ZAiKS. W latach 1953-55 był prezesem Rady ZAiKS, a od 1957 roku przewodniczącym Zarządu. W latach 1958-66 był członkiem Zarządu Polskiego PEN Clubu. W 1965 roku otrzymał nagrodę I stopnia ministra kultury i sztuki za całokształt twórczości.

DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PRZED 1939

Debiut Brzechwy przypadł na rok 1915, kiedy to opublikował pierwsze wiersze w piotrogrodzkim „Sztandarze” i kijowskich „Kłosach Ukraińskich”. Od 1918 pisał satyryczne teksty kabaretowe posługując się pseudonimem: Szerszeń i Szer-Szeń. Utwory liryczne publikował w „Skamandrze” i „Wiadomościach Literackich”. Wydał kilka tomików poetyckich: „Oblicza zamyślone” (1926), „Talizmany” (1929), „Trzeci krąg” (1932), „Piołun i obłok” (1935). Tematyka żydowska pojawiała się wyłącznie w utworach satyrycznych, na przykład w sztuce scenicznej „Moryc” (1927) napisanej wspólnie z Tuwimem i Hemarem.