|
DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PRZED 1939
Debiutował w roku 1933 w piśmie Kuźnia Młodych, ale
właściwy debiut nastąpił dopiero po wojnie.
LATA 1945 -
1956
Były nim
powieści Drewniany koń (1946), oraz Miasto
niepokonane (1946). W cyklu powieści Między wojnami
(Samson, 1948; Antygona, 1948; Troja miasto
otwarte, 1949; Człowiek nie umiera, 1951)
interesująco obrazuje losy polskiej inteligencji w okresie
wielkich przełomów historycznych; od końca lat trzydziestych
do lat bezpośrednio powojennych.
W roku 1954 wydał socrealistyczną powieść
Obywatele, po której dokonał rozrachunku ze stalinizmem
ukazując ideowe rozczarowanie komunistów w opowiadaniach
Obrona Grenady z tomu Czerwona czapeczka,
Wspomnienia z teraźniejszości (1956) i Matka Królów
(1957).
LATA 1960 - 1991
W zbiorze opowiadań Romantyczność
(1960) i powieści Sposób bycia (1963) ukazuje
degradującą rolę historii w życiu jednostki. Trzyczęściowy
cykl Listy do pani Z. (1958 – 1962) stanowią
zróżnicowany problemowo zbiór rozważań na tematy literackie i
współczesne. Następne utwory; Dżoker (1966), Rynek
(1968), Jak być kochaną i inne opowiadania (1970),
Wariacje pocztowe (1972) i Pomysł (1974) odrzucają
wzór tradycyjnej prozy, wprowadzając tonację ironii oraz
mieszając elementy narracyjne i eseistyczne.
Od końca lat
siedemdziesiątych pisarz publikował swoje utwory także w
drugim obiegu i na emigracji. Utwory te w formie eseju lub
dzienników podejmują aktualną tematykę polityczną, problemy
literackie i ogólne zagadnienia egzystencjonalno-filozoficzne.
Należy do nich fikcyjny wywiad Nierzeczywistość (1977),
kolejne cztery tomy dziennika Miesiące (1978 – 1987),
Sztuka konwersacji (1990) oraz Charaktery i pisma
(1991). W roku 1999 wydana została powieść Przygody
Robinsona. W dorobku pisarza znalazły się również utwory
sceniczne: Sprawiedliwi ludzie (1953), Inkarno
(1964), Bardzo starzy oboje (1965) oraz wspomnienia
Mała księga (1970) i Nowele filmowe (1975). |