Andrzejewski
Brandys
Broniewski
Brzechwa
Dąbrowska
Dygat
Gałczyński
Głowacki
Gombrowicz
Herbert
Herling-Grudziński
Hłasko

 
 

Irzykowski
Iwaszkiewicz
Konwicki
Kisielewski
Kruczkowski
Lem
Leśmian
Łysiak
Miłosz
Mrożek
Nałkowska
Newerly



Parandowski
Przyboś
Putrament
Różewicz
Słonimski
Staff
Szymborska
Tuwim
Tyrmand
Witkiewicz-Witkacy
Żeleński (BOY)
Żukrowski

 

KAZIMIERZ BRANDYS

Urodził się 27.10.1916 w Łodzi. W latach 1934 – 1938 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, działając w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Okres okupacji spędził w Warszawie. Po wojnie był współredaktorem i współpracownikiem wielu pism literackich: „Odrodzenia”, „Kuźnicy”,
„Przekroju”, „Nowej Kultury” (od 1950 do 1960 z przerwą).
W latach 1970 – 1971 wykładał literaturę polską na Sorbonie. Pod koniec lat siedemdziesiątych należał do redakcji niezależnego kwartalnika „Zapis”. W roku 1980 wyjechał do Francji. Współpracował z
„Zeszytami Literackimi”. Zmarł w r. 2000.

DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PRZED 1939

Debiutował w roku 1933 w piśmie Kuźnia Młodych, ale właściwy debiut nastąpił dopiero po wojnie.

LATA 1945 - 1956

Były nim powieści Drewniany koń (1946), oraz Miasto niepokonane (1946). W cyklu powieści Między wojnami (Samson, 1948; Antygona, 1948; Troja miasto otwarte, 1949; Człowiek nie umiera, 1951) interesująco obrazuje losy polskiej inteligencji w okresie wielkich przełomów historycznych; od końca lat trzydziestych do lat bezpośrednio powojennych. W roku 1954 wydał socrealistyczną powieść Obywatele, po której dokonał rozrachunku ze stalinizmem ukazując ideowe rozczarowanie komunistów w opowiadaniach Obrona Grenady z tomu Czerwona czapeczka, Wspomnienia z teraźniejszości (1956) i Matka Królów (1957).

LATA 1960 - 1991

W zbiorze opowiadań Romantyczność (1960) i powieści Sposób bycia (1963) ukazuje degradującą rolę historii w życiu jednostki. Trzyczęściowy cykl Listy do pani Z. (1958 – 1962) stanowią zróżnicowany problemowo zbiór rozważań na tematy literackie i współczesne. Następne utwory; Dżoker (1966), Rynek (1968), Jak być kochaną i inne opowiadania (1970), Wariacje pocztowe (1972) i Pomysł (1974) odrzucają wzór tradycyjnej prozy, wprowadzając tonację ironii oraz mieszając elementy narracyjne i eseistyczne.
Od końca lat siedemdziesiątych pisarz publikował swoje utwory także w drugim obiegu i na emigracji. Utwory te w formie eseju lub dzienników podejmują aktualną tematykę polityczną, problemy literackie i ogólne zagadnienia egzystencjonalno-filozoficzne. Należy do nich fikcyjny wywiad Nierzeczywistość (1977), kolejne cztery tomy dziennika Miesiące (1978 – 1987), Sztuka konwersacji (1990) oraz Charaktery i pisma (1991). W roku 1999 wydana została powieść Przygody Robinsona. W dorobku pisarza znalazły się również utwory sceniczne: Sprawiedliwi ludzie (1953), Inkarno (1964), Bardzo starzy oboje (1965) oraz wspomnienia Mała księga (1970) i Nowele filmowe (1975).

 

 

 


Copyright Krisand 2000-2006
SALAMANDRA