Debiutował jako poeta w roku 1895 cyklem sonetów wydrukowanych
w tygodniku „Świat”. W okresie Młodej Polski pisał dla
kabaretu Zielony Balonik poezję satyryczną,
opublikowaną później w jedenastu zbiorkach w latach 1908-1917.
Jako krytyk literacki Boy wydał następujące
książki: Ludzie żywi (1921), Brązownicy (1930),
Obrachunki fredrowskie (1934), oraz antologię poetycką
Młoda Polska (1939).
Jako krytyk teatralny publikował recenzje
wielu spektakli wystawianych w teatrach krakowskich i
warszawskich przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego.
Recenzje te zostały zebrane w dziesięciu tomach Flirt z
Melpomeną i wydawane kolejno w latach 1920-1932 oraz w
zbiorkach felietonów Ludzie i bydlątka (1933),
Reflektorem w serce (1934), Krótkie spięcia (1938).
Jako tłumacz Boy dokonał przekładu ponad
stu arcydzieł literatury francuskiej. Stworzył własną
Bibliotekę Boya, której poszczególne pozycje ukazywały się w
latach 1915-1935. Równolegle z tłumaczeniami Boy prowadził
rozprawy na temat tej literatury, m. in. Studia i szkice z
literatury francuskiej (1920), Nowe studia z literatury
francuskiej (1922), Antologia literatury francuskiej
(1922), trzytomowy zbiór szkiców Mózg i płeć
(1926-1928), Ludzie żywi (1929), Obiad literacki
(1934), monografie Molier (1924) i Balzac
(1934).
Wybór literatury francuskiej był świadomą
realizacją programu kulturalnego Boya, propagującego jej
wartości artystyczne w zakresie formy oraz światopoglądowe
preferujące liberalizm i racjonalizm. Był także autorem
barwnych wspomnień o młodopolskiej cyganerii Znasz li ten
kraj? (1932) oraz biografii Marysieńka Sobieska
(1937).
